Week ... een slak!

 

  

Een glibberig spoor

De mooie zomer van 2006 ... te heet ... te droog ... te ... . Het weer en de natuur vertonen rare kronkels! Na een lange niet aflatende winter die ook de lente opslorpte, kregen we opeens een tropische julimaand met daaropvolgend geen 'Indian Summer', maar een regelrechte herfstmaand augustus. Niet alleen wij moeten ons aanpassen, maar ook de natuur in al zijn facetten. Kijk maar naar de uitzonderlijke bloei, de massale zaad- en vruchtvorming en de geweldige hergroei van bomen en struiken.

Maar een goede speurder ontdekt ook de vele nevenverschijnselen: glibberige sporen kruisen paden en wegen. Het is een goed slakkenjaar! Her en der zie je de slijmsporen, waarover de slakkenvoet van een voorbijtrekkende slak gleed. 

Je vindt ze in de moestuin, heggen, parken en bossen en langs de wegen. Ze schuilen in spleten en op vochtige plaatsen. Je zult begrijpen dat zij niet van droogte houden en evenmin van koude. Zij moeten immers een massa slijm kunnen afscheiden om zich glijdend te kunnen voortbewegen.

In de wintermaanden houden zij hun winterslaap. Zij kunnen enkele jaren oud worden.

Weekdier met of zonder huis

Slakken behoren tot de 'weekdieren' zoals de mossels en de inktvissen. Bepaalde soorten hebben een schelp, het slakkenhuisje. Alleen de voet komt uit de schelp en glijdt over de bodem. Andere soorten moeten het doen zonder huisje.

Het lichaam van de slak is niet geleed: kop, borst, buik, staart, alles vormt één geheel.

De slak is tweeslachtig: zij is zowel mannelijk als vrouwelijk. Toch moeten zij met elkaar paren om te zorgen voor nakomelingen. Soms vind je in de tuin glinsterende witte pareltjes onder wat afval, dat zijn de slakkeneitjes.

Slakken hebben twee paar voelhorens. De uiteinden van de achterste voelhorens vertonen zwarte puntjes: dat zijn de ogen.

Het voedsel van de eekhoorn bestaat uit eikels, beukennoten, hazelnoten, zaden van naaldbomen, schors, knoppen, paddestoelen, insecten, eieren en zelfs jonge vogels. 

In de herfst leggen ze een wintervoorraad aan. Zij verstoppen her en der zaden en vruchten in het bos, met de bedoeling ze later, als voedsel schaars is ( in de winter), terug op te graven.Toch vinden ze niet alle verborgen buit terug. Zo zorgen ze, onbewust, voor nieuwe aanplant van bomen in het bos.

Afvaleters

Slakken zijn meestal afvaleters. Met hun rasptong vreten ze aan rottende plantendelen, hout of afgevallen bladeren. Maar tuinliefhebbers weten dat slakken ook verlekkerd zijn op verse blaadjes van de sla of bloemen en zelfs vruchten zoals aardbeien en tomaten.

Omdat zij opruimers zijn van afval zijn het nuttige dieren. Toch houden tuinliefhebbers niet van hun aanwezigheid, juist omwille van de vraatschade. 

Een lekkernij op je bord

Voor sommige dieren vormen de slakken een lekkere hap. Mollen en egels en zelfs kikkers lusten een slak. Ook de uil is er niet vies van. De lijster houdt er zelfs een smidse op na waar zij het huisje van de slak eerst stuk klopt op een harde steen.

Ook de mensen lusten wel een slakje! Denk maar aan de wijngaardslakken die speciaal gekweekt worden om op feesten te worden opgesmuld.

Smakelijk!

Terug

        Roger