EEK    ...    Een TEEK


  

Verraderlijk     

Jaarlijks belanden in Europa zo'n 3000 mensen in het ziekenhuis met een vorm van encefalitis of hersen(vlies)ontsteking, als gevolg van een besmetting met een virus dat door teken overgebracht werd.
Enkele tientallen patiŽnten overleven die besmetting niet, vele anderen houden er blijvende letsels aan over. Het verraderlijke van deze infectie is dat het virus al meteen bij de eerste beet wordt overgebracht en dat achteraf alleen de symptomen - maar niet het virus - kunnen worden bestreden. 
Eigenlijk beschermt alleen vaccinatie vooraf tegen het virus. In BelgiŽ echter stijgt het aantal infecties nog voortdurend: ongeveer 500 gevallen per jaar. Het merendeel hiervan situeert zich in Vlaanderen, in de Kempen, in de provincie Antwerpen en in mindere mate de Ardennen.

Bloedzuiger

Teken zijn kleine zwarte diertjes, niet veel groter dan een speldenknop. Ze verschuilen zich in lage begroeiing van bos, park of zelfs tuin. Omdat ze niet kunnen springen of vliegen, wachten ze in de begroeiing tot er een 'gastheer' voorbijkomt. Dan laten ze zich vallen, hechten zich vast aan de huid en beginnen het bloed op te zuigen.

Teken voeden zich met het bloed van dieren en mensen, waardoor hun achterlijf opzwelt en groter wordt. Als het beestje vol bloed zit, is het ongeveer 7 tot 11 mm groot en valt het op de grond. In principe is een tekenbeet pijnloos, al kan ze na enkele uren wel beginnen jeuken.

 

Niet laten lyme

Niet iedereen wordt ziek van een tekenbeet: slechts 10% van de teken is besmet met de bacterie die de ziekte van Lyme kan veroorzaken. Om de ziekte over te kunnen dragen, moet de teek langer dan 12 uur op de huid blijven vastzitten. Niet alle besmette personen ontwikkelen de ziekte van Lyme. Veel zieken genezen bovendien spontaan. De kans om na een beet van een besmette teek de ziekte van Lyme op te lopen, ligt hier op ongeveer 1%

Teek away

Om beten te voorkomen, blijf je in de natuur best op paden en wegeltjes. Zo vermijd je contact met begroeiingen, waarop teken zich kunnen ophouden.
De huid beschermen met kleding en hoge schoenen is een andere voorzorgsmaatregel. Insectenwerende producten garanderen geen absolute veiligheid.
Je doet er in elk geval goed aan bij elk mogelijk risico te controleren of er geen teek op je huid zit. Is dat het geval, moet je ze snel verwijderen. Ontsmet eerst de huid rond de teek. Verdoof echter de teek zelf niet, want als ze zich bedreigd voelt, spuwt ze extra gif in de wonde.
Pak de teek zo dicht mogelijk tegen de huid met twee vingers of - beter nog - met een speiaal pincet vast. Trek ze met een draaibeweging en met korte rukjes los. Zorg ervoor dat je de kop mee hebt en de teek volledig weg is. Ontsmet daarna nogmaals de wonde. 
Als je er niet in slaagt de teek volledig los te trekken, roep dan de hulp in van een arts. Een warme douche of een warm bad kan soms volstaan om een teek te verwjderen.
Ben je door een teek gebeten, noteer dan altijd meteen de datum en de plaats van de beet. Krijg je rode vlekken, hoofdpijn en/of pijn in de ledematen, moet je zo snel mogelijk een arts raadplegen. Een bloedanalyse zal dan uitmaken of je al dan niet een besmetting hebt opgelopen. In dat geval krijg je een aangepsast antibioticum voorgeschreven.

Bron: Gezonde Jongens - dr. Erik Bortels

Terug