Wat gebeurt er in een vogelei ? 0,7 tot 332 gram natuur

 

Ronde tot ovale of zelfs priktolvormige. Witte of gekleurde, effen of gevlekte. Hele kleine (goudhaantje: 0,7 gram) tot hele grote (knobbelzwaan: 332 gram). In onze vogelwereld is er een grote variatie aan eieren. Wat zich binnenin het ei afspeelt, is echter voor al die vogels hetzelfde.

Het embryo begint als een wit vlekje DNA op één supergrote cel: de dooier. De zak eigeel zit vol eiwitten en proteďnen en is het eten. Hij wordt omgeven en gebufferd door het eiwit, een waterige massa die het kuiken van vocht voorziet. Een gedraaid snoer houdt alles op zijn plaats en zorgt dat het embryo altijd aan de warm bebroede bovenkant zit. Dat alles ingepakt in wat vliezen met daarrond een dunne schaal kalk. Sterk genoeg om alles bijeen te houden, poreus genoeg om de nodige zuurstof door te laten en om het uitgeademde koolzuurgas te laten ontsnappen. Als de dooier en het eiwit op zijn, vult het kuiken het hele ei, op een kleine luchtkamer na. Het is daar op dat moment eerder benauwd dan gezellig, maar als je ooit wil vliegen, moet je nu eenmaal dit stadium doormaken. Tijdens de laatste dagen, uren, leert het beestje al de taal, van de moeder. 

Een speciale eitand bovenop de snavelpunt helpt het kuiken een weg te banen naar de boze buitenwereld. Er is geen weg terug…

‘Met een ei zitten’ en ‘zijn ei kwijt kunnen’. Twee uitdrukkingen die we danken aan onze nauwe banden met de afstammelingen van het rood kamhoen uit de Indonesische wouden. Zij wijzen op het voor ons -zoogdieren- vreemde verschijnsel dat een vogel een ei kan, zelfs moet leggen, ook al is het niet bevrucht. Het produceren van zo een ei kost heel veel energie…

      Uit Natuurpunt                                              Terug